गझल

बोल प्रेमाचे तुझ्या ओठात होते
कोण जाणे काय पण पोटात होते

माणसाला दंश करता सर्प मेला
जहर इतके मानवी रक्तात होते

रंगता मैफल मनी तव आठवांची
हुंदक्यांची भैरवी मी गात होते

जाळते आयुष्य पळ पळ काळजाला
राख स्वप्नांची उरी दिन-रात होते

साठते पाण्यात शेवाळे जसे, ते
साचलेपण आपल्या नात्यात होते

जीवनाच्या चक्रव्यूहा भेदती जे
अंश का असले अता गर्भात होते?