संवेदनशिल विषयांना बाजार बनविले जाते

संवेदनशिल विषयांना बाजार बनविले जाते
टोप्या नि मेणबत्त्यांना विक्रीस आणले जाते

ही घुसमट कोणा सांगू, मी न्याय कुणाला मागू?
भर रस्त्यावर डोळ्यांनी हे स्त्रीत्व भोगले जाते

त्या कथा कोठवर ऐकू … ज्यामध्ये एका स्त्रीला
पाचात वाटले जाते … द्यूतात लावले जाते …

षडयंत्र ऋतूंचे इथल्या मज कुठे माहिती होते?
कोणास फुलविती, कोणा टाळून मारले जाते

नात्याने मानवतेच्या देताच कुणाला सवलत
त्या सवलतीसही येथे मग हक्क समजले जाते

घर घेता आले नाही , आभार तुझे दारिद्रया
पडतात नवे इमलेही अन स्वप्न गाडले जाते

जन्मतो पुढारी पहिला , तो देव घालतो जन्मा
मग श्रद्धेच्या बाजारी देऊळ बांधले जाते …

'अरूण' (शुभानन चिंचकर)