हाय, कसा विश्वास हरवला
समर्पणाचा ध्यास हरवला ।
तुझ्यासंगती दरवळलेला
उरातला तो श्वास हरवला ।
सातजणांना पुरुन उरे, तो
तिळाएवढा घास हरवला ।
जगण्याला धुंदी स्वप्नांची
विस्मृतीत इतिहास हरवला ।
युगाहुनी मोठा असणारा
प्रतीक्षेतला तास हरवला ।
सत्य ज्यातुनी वेचुन घ्यावे
मोहकसा आभास हरवला ।
-सतीश
गझल
- प्रतिसाद देण्यासाठी येण्याची नोंद करा