गझल

====================

भेट  चोरटी  पुन्हा  जहाल  होत  जाउदे,
आजही  खुशाल  गाल लाल  होत जाउदे...

चंद्र, सूर्य, तारकांस मान झुंबरे  इथे
झोपडीस आपल्या  महाल  होत  जाउदे..

धारदार  शब्द चार आरपार  होऊ  दे,
लेखणीसही  कधी  'मशाल' होत जाउदे !

दात सुस्थितीत अन्  चणे  समोर  ठेवले,
ईश्वरा ! कधी  अशी  कमाल  होत  जाउदे...

कोपरा  धरून  थांबलीत स्वप्न  चोरटी,
आणुनी 

स्थैर्यास शोधताना भटकून जन्म गेला
येताच वेळ मजला झटकून जन्म गेला

घाले गळ्यात ती त्या हारापरीच मी ही
आधी विलास, नंतर, लटकून जन्म गेला

ठेवून लक्ष होतो त्या भामट्यावरी मी
संमोहनी निघाला, सटकून जन्म गेला

मी एकटाच नाही, तक्रार ज्यास होती
माझा कितीजणांना खटकून जन्म गेला

मी लांबवीत गेलो श्वासास एकएका
पण ऐकले

                            ये जवळ तुजला जरा जवळून बघतो
                           आज स्पर्शाने तुला बोलून बघतो

                           प॑ख प्रीतीचे मिळाले एकदा की,
                           कोण या धरतीकडे पलतून बघतो

                            बा॑धता आले न मजला जे कधीही
                            त्या घराचे चित्र रेखाटून बघतो

                            लागता चाहूल ढळत्या यौवनाची    

                                     गझल

                   कोणत्या गावातुनी आली हवा
                  का अशी वेडीपिशी झाली हवा

                  गाल हे पडद्यामधे झाकून घे
                 उडवुनी नेईन ही लाली हवा

                  आग होती एवढीशी लागली
                  पण अचानक वाढली साली हवा

                   लाभले तुजला जसे तारुण्य हे
                  भोवती पिंगा तुझ्या घाली

चला हृदयास आणू फिरवुनी रस्ते उगाचच
निरुद्योगी करे धंदे घरी नसते उगाचच

जणू माहीत नाही प्रेम आहे काय याला
हसे हज्जारदा झाले तरी फसते उगाचच

इथे संपूर्ण साली जिंदगी धोक्यात येते
तिला ना माहिती ती पाहुनी हसते उगाचच

कुठे केली प्रशंसा मी तिच्या कातिल रुपाची?
मला पाहूनही नुसतेच रसरसते उगाचच

कशाला

=====================

आज  तू  खुशाल  गाल  लाल  होत  जाउदे,
भेट  चोरटी  जरा  'जहाल'  होत  जाउदे...

रोज  मंद  गंध  होत  अंतरंग  व्यापतो,
आज  अंग माखण्या  गुलाल  होत  जाउदे

ठेवणीतला  नकोस  दागिना  करू  मला,
वापरातला  तुझा  रुमाल  होत  जाउदे !!

देह  लोळतो  किती  सुखात  साजणे  तुझा,
हे  न फार  चांगले, तु  'हाल'  होत 

.........................................
लाज ! 
.........................................

बांधले गेले जरी अंदाज काही !
योग्य नाही बोलणे मी आज काही !

खोल हो आधी सुमद्रासारखा तू....
कोरड्या वाळूस नसते गाज काही !

आव कोणीही किती आणोत आता...
आणता येणार नाही बाज काही !

बाब आधी मुद्दलाची संपवू या...
दे, नको देऊ, मला तू व्याज

 फक्त येवढा तिचा विचार मागतो
मी मनास प्रेम हा विकार मागतो

दु:ख दु:ख काय ?ते कशास बोलता?
वेदना जगास मी हजार  मागतो

आटली नदी म्हणून गाव कोरडे
आसवे तुला जरा उधार  मागतो

आरश्यास तोडतात लोक आजचे
मी मलाच आज आर्-पार मागतो

एकदा मला बघून कापल्या व्यथा
आज ही सुर्‍यास तीच धार मागतो

--------------स्नेहदर्शन

प्रयोगांचे बिघडलेले करावे काय हे साचे?
असा निर्माण झालो मी पहा हे न्याय देवाचे

दुधाला काय उकळ्या, झाकणे ही थडथडा वाजे
मनी इच्छा निघावी आणि चाले नृत्य देहाचे

किती लोकांस गेलो देत खांदा, ती कुठे आली?
मला नेण्यास आले हे बघा भलतेच लेकाचे

तसा मी वेगळा आतून, भासे वेगळा वरती
न

धार्मिकतेच्या तटबंदीचा कोट मनातच...
विद्रोहाचा दारूगोळा...स्फोट मनातच...


सुंदर स्वप्नांच्या शापाने हुळहुळते जग...
चाटत बसते रोज मधाचे बोट मनातच...


केली नेत्यांनी गरिबांची चिंता जेव्हा..,
आशेनेही भरले त्यांचे पोट मनातच...


दांभिकतेचा, बेशिस्तीचा लोंढा आला,
विझवा सात्विक संतापाचे लोट मनातच


मौनामधुनी फुलवत जावे आठवणींना..,
स्वप्नांचीही बांधत जावे मोट मनातच...


डोळ्यांवरती झापड असते विश्वासाचे