गझल

शोधताना मी सुखाला हरवले आहे स्वत:ला
जिंकल्या डावात माझ्या गमवले आहे स्वत:ला

स्वप्नं त्या डोळ्यात मी ही हासण्याचे पाहिलेले
पण तिच्या अश्रूत आता भिजवले आहे स्वत:ला

डाव नियतीचाच होता, की मला हरवायचे... पण
मात केली मी तिच्यावर, घडवले आहे स्वत:ला

गंध श्वासांचा तुझ्या जो वाहतो प्राणात आहे
तू दिले मज

                          इथे कुणाला संग हवा?
                          वरवरचा तर रंग हवा

          विकायला मी सज्ज मला
          असाच सारा ढंग हवा

                           वायद्यासही चुकलेला
                           असा कायदा भंग हवा

          गनीम सख्खा शेजारी?
          हरण्याचा मग चंग हवा

                              तहात भेकड हा येथे
                              रणात कोणी दंग हवा

 न उष्मा, न थंडी,न बरसात आहे
ॠतू कोणता आसमंतात आहे?

तुझ्यावीण सोसू कशी पोर्णिमा ही?
फिका चन्द्र आहे,सुनी  रात आहे

किती सुन्न साऱ्याच संवेदना या
जणू जिंदगी  दीर्घ कोमात आहे

अता थांबवू ,जीवना ,ही  लढाई
तुझी हर घडीला नवी मात आहे

विखुरले जरी लाख तुकडे मनाचे,
तुझा भास प्रत्येक

एवढी रक्तात न्हाली आसवे..
आरसा पाहून भ्याली आसवे..

पापण्यांना चुंबिले तू ज्या क्षणी..
लाजली हासून गाली आसवे..

भेटलो जेव्हा तिला स्वप्नात मी..
बंद डोळ्यातून आली आसवे..

मी तिचा दावा कसा मानू खरा..
ढाळल्याने फक्त साली आसवे..

पत्र ते कोरे कुठे होते तिचे...
वाचली मी दोन खाली आसवे..

अमित वाघ.
'गुरुमंदिर', सुधीर कॉलनी,अकोला-444001.
मो. नं. : 9850239882.
www.gazalnavihotanna.blogspot.com
www.gajalnahihotito.blogspot.com

रात्रीला स्वप्नाने सजवा
स्वप्नाला अश्रूंनी घडवा

त्यांची दु:खे जेथे पिकती
तेथे तुमची कळकळ जिरवा

त्याच उड्या अन त्याच कसरती
खेळ संपता - तंबू हलवा...

नसे जाणता राजा आता
कशास कोणी खिंडी लढवा?

नेता म्हणतो, "सूर्य लपवला -
(जयद्रथांना खुशाल उडवा!)"

धर्म, राजसत्ता अन आम्ही
युगायुगांचा चालू झुलवा...

कळेल का कुणा ॠणानुबंध आपुले कसे
असून सावलीत मी उन्हात बैसले कसे

दवात न्हात राहिले, दवात गात राहिले
झुल्यावरी फुलांपरी मनात डवरले कसे

कपोल गाल, ओठ लाल लाजता उषेपरी
गुलाब गंध प्राशुनी ह्रदय गुलाबले कसे

सुगंध गंध पल्लवीत श्वास्-श्वास गंधता
इथे-तिथे तुझेच सांज रंग उधळले कसे

सखाही तूच, तूच मित्र

याद माझी येत नाही हे ख्ररे का?
त्रास थोडा देत नाही हे खरे का ?

तू निघावे अन् तुला मी  थांबवावे 
हे तुला अभिप्रेत नाही हे खरे का ?

जाळते आहे जिवाला खूप जी,...ती
वेदना गझलेत नाही हे खरे का ?

खूप आहे आज पैसा ...पण मनाला
तो दिलासा देत नाही

         मला एवढे पाप करु द्या शेवटचे

         जमले ना अद्याप करु द्या शेवटचे

                नाटक आहे तिसरा अंक जगण्याचे

                होई आपोआप करु द्या शेवटचे

         धाडस म्हणता लढण्यालाच एकाकी?

         जगू द्यात संताप करू द्या शेवटचे

                 नाही राहिले गाणे तुमच्यासाठी

                 आतआत आलाप करु द्या शेवटचे

                           संगतीला संगतीचा...      

                   संगतीला संगतीचा, दोष हा जडला कसा?
                   स्पर्श मी करता गुलाबा, हा असा सुकला कसा?

                   वेदना माझ्या उरीची,आज त्याने ऐकता;
                   तो जरी पाषाण होता; येवढा रडला कसा?

                   चालतो मी वाट काटेरी, कधीची आज पण,
                   देखणा रस्ता

जीवनाशी  भेटण्याचे राहिले
बंध अमुचे बांधण्याचे राहिले

पावसाळे यायचे अन जायचे
गीत माझे पेरण्याचे राहिले

ती  व्यथांना माझिया सोसायची
दु:ख माझे पाहण्याचे राहिले

हरवलो तुमच्यामधे मी  येवढा
मी स्वत:ला  शोधण्याचे राहिले

मी  सदा हसणार होतो जीवनी
आसवांचे थांबण्याचे राहिले