गझल

सोसले अन्याय का रे? ऊठ तू आता तरी
षंढ म्हणती लोक सारे ऊठ तू आता तरी

कल्पना विश्वात रमणे शोभते का तुज असे ?
सोड ते स्वप्नील तारे ऊठ तू आता तरी

काय इतिहासात आहे? चाळसी पाने उगा
जाणण्या नवखे इशारे ऊठ तू आता तरी

भ्रष्ट सारे नष्ट करण्या आग

कुठे लुप्त झाले फुले-भीम-बापू?

किती ज्येष्ठ आहे, किती श्रेष्ठ आहे, किती सभ्य आहेत ही माणसे
परी माणसासारखी वागताहे, असे चित्र नाही दिसे फारसे

कधी भाट होई सख्या चेहर्‍यांची, कधी घोटती लाळ द्रव्यापुढे
खरे रूप दावी असे धैर्य नाही, किती भ्रष्ट झालेत हे आरसे?

"घराणे" उभे राहिले गावगावी, कुठे लोकशाहीस नेतो

नाही खचायाचे कुणाच्याही नकाराने...
-मिळतो दिलासा केवढा नुसत्या विचाराने !

केवळ कुठे झाले तुझे नुकसान पैशांचे?
गेलीच अब्रूही तुझी झाल्या प्रकाराने !

हुसकून लावा फाटकाबाहेर शंभरदा..
लोचट पुन्हा येईल ते मागील दाराने

प्रेमामुळे होते तुझ्यामाझ्यात काहीसे
सारे कसे ते संपले एका कराराने ?

घ्यावेत सल्ले पाहिजे तितके दरेकाचे
जावे अखेऱीला

तुझ्या निष्ठेवरी भाळून हा निर्णय नवा मी देत आहे
तुला वाट्टेल तेंव्हा यायची दु:खा, मुभा मी देत आहे

जरा संधी मिळाली की इथे चौखूर भरकटतो म्हणूनच
तुझ्या हातात माझ्या जिंदगीचा कासरा मी देत आहे

सदा 'खाऊन' ढेकर द्यायची बंदीच पाळावी मनाने
अशासाठीच त्याला मोजका आता शिधा मी देत आहे

कधीपासून

य़ा जगण्याचे आता मजला कौतुक वाटत नाही
चंद्रही तसा पूर्वीइतका सुंदर भासत नाही

कसली किंमत करता तुम्ही माझ्या त्या नात्याची?
ऐपत नाही घेण्याची, देण्याची दानत नाही!

छोट्यामोठ्या दु:खांचे संचार भोगतो आहे
एकहि आदिम तेजस्वी पण दु:ख झपाटत नाही

रोज विचारु नका तुम्ही मज तिच्या उत्तराबद्दल
इच्छा मजला उरली नाही, तुमची

भोगणारे भोगुनी,नामानिराळे
पाप सारे ते,भल्या माथी झळाळे

चेहर्‍यावर ते किती,त्यांच्या मुखोटे
हे बरे तुज,जे खरे खोटे कळाले

दोर जेव्हा कापले,मी परतण्याचे
सोबती अर्ध्यातुनी,मागे पळाले

त्या पुरामागून, आली वादळेही
सांत्वनाचे पत्र,ते आता मिळाले

काय तू,आलीस ती ही या अवेळी
काळजाचे पीळही, आता जळाले

विसरलो सारेच पाढे,जीवनाचे
शेवटी जमवू कसे हे ठोकताळे

इतिहास पुसला, पीत नाही जाम पहिल्या सारखा
कोठे मनाला वाटतो आराम पहिल्या सारखा ?

मी कास धरली सभ्यतेची काय झाला फायदा ?
लोकास वाटे आजही बदनाम पहिल्या सारखा

का स्वप्न गरिबांना दिसे श्रीमंत होण्याचे फुका ?
घामास कोठे आज मिळतो दाम पहिल्या सारखा ?

होण्यास मी मोठे जरासे मुखवट्यांना घातले

जरा साकळू दे, नवा घाव आहे
पुढे वेदनेचा,नवा गाव आहे

अता घे भरूनी, इथे श्वास ताजा
विहरण्यास तेथे,कुठे वाव आहे

कशी घातली तू, बळेची शपथ ती
तरी हे तुझे येथ, घुमजाव आहे

कसा बापडा रंक, झोपे भुकेला
इथे ढेकरातच,कुणी राव आहे

कसे नित्य येथे, उलटतीच फासे
कळेना कसा हा, तुझा

आज श्वासांनो भरा हुंकार एखादा तरी
चेतवा राखेतुनी अंगार एखादा तरी

कोठवर टिकणार कुंपण तत्त्व नियमांचे तुझे
स्पर्श माझा वादळी ठरणार एखादा तरी

साथ दे वा स्वप्न दे वा आठवांचा गाव दे
दे जगायाला मला आधार एखादा तरी

जीवनी झाले किती आरोह अन् अवरोहही
काळजाला स्पर्शु दे गंधार एखादा तरी

वेडे मी जगतास म्हणालो चिडता का हो?
कुचकामी इतिहास म्हणालो चिडता का हो?

श्रीमंतीच्या ओंगळवाण्या प्रदर्शनाला
गरिबीचा उपहास म्हणालो चिडता का हो

खटपट केली मंत्री झाले ते दरबारी
श्रेष्ठी घरचे दास म्हणालो चिडता का हो?

उंची कपडे ओळख झाली या नेत्यांची
खादीचा हा -हास म्हणालो चिडता का हो?

लम्बे चौडे