गझल

अपुल्यांपासुन दूर जरा मी फटकुन आहे
छायेलाही त्यांच्या थोडा बिचकुन आहे

विश्वासाचा घात कधी ना शत्रू करतो
अपुल्यांचा तो हक्क, तयांना दचकुन आहे

बोथट झालो शल्य मनाला बोचत नाही
हळव्या भावांना मी आलो झटकुन आहे

तरुणाईला दोष कशाला? मीच कदाचित
बुरसटल्या मुल्यातच बसलो अडकुन आहे

गजलेच्या क्षेत्रात कुणीही नेता नाही

तुझ्या लक्षात ना आले जिथे संकेत येण्याचे
पुरावे कोणते मीही तुला द्यावेत येण्याचे?

सदा डोक्यात करता घोळका नाना विचारांनो
जराही भान नाही का तुम्हा रांगेत येण्याचे?

तुला कारण नसावे एकही टाळायला भेटी
निमित्ते लाख माझी रद्द होण्या बेत येण्याचे

मला माझा बरा होता जरासा लांबचा रस्ता
निघाले अर्थ नाही ते

उगवणे भाग्यात नव्हते मावळाया लागलो
वेदनांचे गाव जिकडे मी उडाया लागलो

ओळखीची वाटली ती भेटता हसली तशी
बालपण मी ताण देउन आठवाया लागलो

देव कोणा पावलेला पाहिला नाही कधी
पण तरीही विठ्ठला मी आळवाया लगलो

देणग्या देऊन मोठ्या स्वार्थ मीही साधला
भूक माझी मुखवट्याची भागवाया लागलो

उच्चभ्रू मीही असावे मोह

काठी, परशू, भाला, सारे जमवत आहे
मी बेरड होण्याचे पक्के ठरवत आहे

माझ्या सज्जनतेची केवळ चेष्टा झाली
फांदेबाजी माझी बक्षिस मिळवत आहे

आयुष्याची ऐरण झिजली असताना मी
कुठल्या विश्वासाने सळई बडवत आहे?

तकलादू धाग्यांनी विणले माझे जीवन
पडल्यापडल्या जागोजागी उसवत आहे

मी घाबरलो येथे येइल त्या दु:खाला
जो जो 'कणखर'

नको मित्रा, नको आता, पुन्हा केव्हातरी बोलू
जिव्हारी लागल्या जखमा, अती झाल्यावरी बोलू

अताशा शब्दही सारे, थिटे पडतात सांगाया
जरासा अर्थ शब्दांना, नवा आल्यावरी बोलू

खुल्या रस्त्यावरी इतका, तमाशा चांगला नाही
बघूया काय आहे ते, घरी गेल्यावरी बोलू

तुझा हा चेहरा सांगे, समाधी लागली आहे
तुझ्या डोळ्यातले पेले, रिते झाल्यावरी

नेहमीचेच हे रडे माझे
काय आहे तुझ्याकडे माझे

मीच घेतो अता धडे माझे
रोज पाडून पोपडे माझे

काय बोलायचे उन्हाळ्यांना
पावसाळेच कोरडे माझे

दोष थोडा असेल वाटेचा
पाय थोडेच वाकडे माझे

आठवण काढतो तुझी तेव्हा
बोल होतात बोबडे माझे

एक पैसा न लावता म्हणतो
आज येतील आकडे माझे

ध्येय होते

दार मनाचे उघडावेसे वाटत आहे
मज माझ्याशी झगडावेसे वाटत आहे

तेल्,तूप संपले राहिले धुपाटणे अन,
अता वाळूला रगडावेसे वाटत आहे

खुले खुले राहण्यात नाही मजा लोक हो !!
स्वतःस आता जखडावेसे वाटत आहे

काल पाहिली 'ती' नवतरुणी डोळे भरुनी
मलाही थोडे बिघडावेसे वाटत आहे

मनासारखे घडत नसावे ''कैलासाच्या''
उभ्या जगाला

अचाट तारे तोडत होता
अफाट धो धो बोलत होता

गटार नाले शोधत होता
घशात दारू ओतत होता

नसेच बुद्धी आणिक लज्जा
उगाच बोंबा ठोकत होता

जळोत दुःख्खे सर्व जणांची
नशेत हे तो घोकत होता

दिशेत दाही काळ दिसे तो
मुकाट पापे भोगत होता

नकोच काही सांगत होता
अमीर सोंगे पोसत

जिथे मी चाललो आहे तिथे जाऊ नका कोणी
कधीही जन्म कोणाला असा वाहू नका कोणी

नशील्या हासण्याने मैफली तू जिंकल्या सार्‍या
कशी ही भैरवी विनवी मला गाऊ नका कोणी

जिवाचा प्राण तो आत्मा मला सांगून थकलेला
कुठे अद्रुष्य मी आहे ? मला पाहू नका कोणी

तसा मी भेटलो आहे चेहर्‍याला

पांढरा किडा

तुझी सांग येथे दखल कोण घेतो
कशाला घशाला उगा त्रास देतो

असामान्य विश्लेषकांच्या भितीने
गझल घप्प कपड्यात झाकून नेतो

नवे रोप लावत पुढे चालताना
कुणी सांड मागून तुडवीत येतो

पिके फस्त केली फळे पोखरूनी
कुठूनी किडा पांढरा जन्म घेतो

अभय लाचखोरीत तो शिष्ट प्राणी
कुणाच्याच बापास ना घाबरे