गझल

मोडून यार गेला संसार आज माझा
माझ्या मिठीत रडला घरदार आज माझा..

स्वप्ने तिचीच सारी दिनरात रंगवीली
तो कुंचलाच झाला बेजार आज माझा..

ना थांब मी म्हणालो अन् थांबली न ती ही
नाहीच शब्द झाला लाचार आज माझा..

या ओंजळीत माझ्या फेकून चार काटे
केला असा फुलाने सत्कार आज माझा

प्रकाश स्वप्ने पहात होतो..
तरिही खितपत रहात होतो..

अनुरागाला समजुन ओझे..
व्यथा उगा मी वहात होतो!!

हातावरची जीवन रेषा..
कोठे सरते पहात होतो..

स्वप्न कोवळे..केविलवाणे..
नियमाने मी पहात होतो..

पुन्हा तुझे हे जवळुन जाणे..
लांब जरी चार हात होतो!

-- बहर.

फक्त दे तू हात या हातात माझ्या
बघ कशा संवेदना गातात माझ्या

मी फुलांचे ताटवे फुलवून गेलो
मोगर्‍याचा गंध मुक्कामात माझ्या

भक्तिने नेवैद्य मी अर्पून आलो
जेवतो माझा "विठू" ताटात माझ्या

काय तू रमते अशी भासात मझ्या
ठेव थोडा श्वास तू श्वासात माझ्या

कुंकवाचा साज भाळी रेखु दे ना
रंगु

सुखे संचारबंदी लावती गाफील दु:खांनो
असे बाहेर डोकावू नका आतील दु:खांनो

किती लांबेल यंदाचा अबोला कल्पना नाही
तुम्हाला पाहिजे तर व्हा तिला सामील दु:खांनो

कुणी नाही इथे आता, सुटा मोकाट कोठेही
निघाला पापणीचा तांबडा कंदील दु:खांनो

सुखे छाटून थोडीशी पुन्हा येईन माघारी
पतंगासारखी देता जराशी ढील दु:खांनो?

मला वाटेल तेव्हा

आज हा जाई, उद्याला अर्थ आहे
का जुने आता? नव्याला अर्थ आहे

जायचे आहे पुढे, जाणार आहे,
व्यर्थ मागे थांबण्याला अर्थ आहे?

भेकडांचे टोमणे झाले निकामी,
काय त्यांच्या बोलण्याला अर्थ आहे?

दाट काळोखास मी का घाबरावे?
दीप नाही? काजव्याला अर्थ आहे!

का उगा चिंता, उद्या येईल कैसा?
जे जसे होईल

सारे वसंत मजला छळू लागले
ऐकेक पान माझे गळू लागले

कोठेच रंग नाही मनासारखा
दु:खात सौख्य आहे कळू लागले

सांगा कुणी मला मी कसा सावरु
आधारस्तंभ सारे ढळू लागले

आता नवीन कोठे मरण राहिले
आयुष्य रोज येथे दळू लागले

हासून जीवनाशी जरा बोलता
ईर्शेत लोक सारे जळू लागले

हाका कुणास

लाडात जाहलो का मीच बाळू
स्वप्नात लागली राणीच भाळू

प्रेमांध सागरा काठीच वाळू
भूप्रेम लागले आधीच वाळू

लोण्यात माखले सारेच टाळू
संधीच आयती का मीच टाळू

का शंख शिंपले हा भेद पाळू
वाळूस लागलो हा मीच चाळू

मेंदूत पेटत्या वातीच माळू
वातीत सर्व त्या जातीच जाळू

मनामध्ये कुठे कुठे तुझे ठसे अजूनही
फुलांत राहिले सुगंध खूपसे अजूनही

दिशा दिशा जरी तमास शरण जाऊ लागल्या
लपून राहिलेत आत कवडसे अजूनही

दिशा ढगाळताच मी तुझीच वाट पाहतो
नभात दाटतात रोज भरवसे अजूनही

तुम्ही किती मुजोर राख पसरलीत गावभर
निमूट थंड झोपलेत कोळसे अजूनही!

उगाच चेहरा पुन्हा पुन्हा पुसून

अबोली !!!
.
*

अजस्त्र ज्वाला लपापणा-या कणात माझ्या!
सहस्त्र लाटा उधाणती का मनात माझ्या?

*

मनाप्रमाणे निकाल लावू भल्याभल्यांचा,
मनुष्य कोठे.....? कुबेर मिंधा धनात माझ्या!

*

जगोत किंवा मरोत कोणी तमा कुणाला?
लखाखणारा सुराच आता ऋणात माझ्या!

*

घरी नि दारी सदैव नांदी नराधमांची,
मिळे उपेक्षा पदोपदी ’या’ जनात

आषाढघनांचे गाणे वेचावे म्हटले होते
रंध्रांत सुरांचे गाणे पेरावे म्हटले होते

जो माझ्या वाटेवरती पेरून चांदणे गेला,
त्या लोभस आनंदाला भेटावे म्हटले होते

एकाकी अभिमन्यू मी, लढले पण अंती हरले
नियतीच्या चक्रव्युहाला भेदावे म्हटले होते

हातात उरे इतकासा चतकोर फाटका तुकडा,
आभाळ तुझे सवडीने झेलावे म्हटले होते

मी ऐन क्षणी