गझल

सुरुच आहे कितीक गावे तुला शोधणे
जिथे नभाला मिळेल धरती तिथे धावणे

नकोस पाहू उगीच स्वप्ने अशी एकटी
हळूच माझे कधीतरी ऐक ना बोलणे

कुणाकुणाचा विषय निघाला तुला सोडुनी...
अनेकदा संपले तुझ्यावर जरी बोलणे...

जरा फुलांशी, खुळ्या झर्‍याशी, कधी बोललो...
कसे मनाला तुझ्याच बोचे असे वागणे...

पहा दिशाही रुसून बसल्या

का असे माझ्याकडे हटकून येते?
दु:ख सुद्धा माणसे पाहून येते

मी दिवसभर कोरडा असतो तसा पण
सांज ढळली की मळभ दाटून येते

रोज अश्रूंचा सडा परसात माझ्या
रात्र विरहाच्या कळ्या घेऊन येते

सज्ज ठेवूया चला पंचारतींना
वेदना सांगा कधी सांगून येते?

बोलणे माझे कसे कोणा रुचावे?
बोलतो मी तेच जे

दमादमाने जातच आहे
कंप तरी श्वासातच आहे

रोज उगवतो सूर्य तरीही
जीवन अंधारातच आहे

दुर्दैवाला शह देतो पण,
मला मिळाली मातच आहे

गळा जाहला रुद्ध तरीही
सुरेल मन हे गातच आहे

रक्तदाब वाढला तरीही
समद्य्,सामिष खातच आहे

संधिवात परवडतो,कारण
वैद्याची फी वातच आहे

नास्तिकच तरीही शनवारी
लिंबू मम दारातच आहे

ना दिवाळी पाहिली या लक्तराने !!!
.
*

ज्ञान का वाढे कुणाचे दप्तराने,
ना फ़ुलासी गंध येणे अत्तराने!

*

थांबवा थोतांड भोंदू-दांभिकांचे,
का खरे मरतात कोणी पंचकाने?

*

कुंभकर्णी वंश माझा हीच ख्याती,
का उडावी झोप एका ’दस्तकाने’ ?

*

माजलेली घूसखोरी आत्मघाती,
घेतली का दाद काही लष्कराने ?

*

मी एकटीच येथे!!!(गझल).
.
*

श्वासात ना कुणाच्या ना स्पंदनात आहे,
मी एकटीच येथे माझ्या जगात आहे!

*

गोंजारले कितीदा माझ्याच मी चुकांना,
तो शाप पूर्वजांचा सलतो मनात आहे!

*

ना कोसळे कधीचा हा मेघ दाटलेला,
अश्रूच गोठलेला का या नभात आहे ?

*

ना दामिनी नभीची ना शुक्रतारकाही,
आश्रीत

सोवळ्याचा सोस - पाळा पुर्वजांचा वारसा
चेहरा दे कोणताही -बाटतो का आरसा ?

मी भला माणूस होतो - राहिलो निस्संग मी
पत्थराच्या पास कोणी - ठेवतो का आरसा ?

हासती माझ्यावरी - ते - बोलती "वेडा" मला
हासणार्‍या सांग रे ! - "तू " टाळतो का ? आरसा !

गोठलेल्या

ही घडी दे !!!
.
*

चांदण्याचा दाहदायी ज्वर नको !
दे मिठी दे.......! आर्ततेचा स्वर नको !!

*

रोमरोमी स्पर्श चंदन-केवडा !
एक फ़ुंकर.......! मोतियांची सर नको !!

*

धुंद तू ही , धुंद शेजी मोगरा !
श्वास हळवे......! बोलण्याची भर नको !!

*

मीलनांती ना उरावी भिन्नता

एक होऊ या क्षणी, नंतर नको
या घडीला आणखी जर तर नको

कुंतलांचा दूर कर पडदा जरा
-तेवढेही यापुढे अंतर नको

मीलनाची शृंखला तोडू नको..
आपल्याला आज मध्यांतर नको

प्रश्न स्पर्शानेच करतो मी तुला
अक्षरांनी एकही उत्तर नको

गंध श्वासांचाच दोघांच्या लटू
कोणतेही वेगळे अत्तर नको

सर्वांचे दीपावली अभिष्टचिंतन !

रात्र झाली फ़ार आता !!!
.
रात्र झाली फ़ार आता !
तार किंवा मार आता !!

दु:ख माझे राजवर्खी,
सौख्य खाई खार आता !

भौतिकाच्या भोगवाटा,
आकळेना सार आता !

आस खोटी सावल्यांची,
ऊन वाटे वार आता !

डागल्या तोफ़ाच ऐशा,
गारदी ही गार आता !

वळकटीला बांधले रे,
राहिलेले

संपलेला ध्यास आता
दोन उरले श्वास आता

मोडुनी त्रिज्या सुखाच्या
विश्व केले व्यास आता

स्वप्न ती देऊन गेली
सत्य भासे भास आता

जिंकुनी पैजा विजांच्या
सोसुदे मधुमास आता

ओंजळी अश्रु तुझा "ही "
फक्त उरली प्यास आता

चुंबिण्या येऊ नको तू
डंख मुरले आत आता

घेउनी संन्यास जावे
हा खरा