गझल

देत जा घेवुनी
घेत जा देवुनी

फक्त बोलू नको
कर्म कर दावुनी

शोध घ्यावा खरा
आतला आतुनी

मौन शिकवू नये
भाषणे देवुनी

आपले वागणे
जातसे सांगुनी

का नवी वाटती
रोज दु:खे जुनी

चालणे छान हे
चाल रे पाहुनी

आजची ही ख़ुशी
आज द्या वाटुनी

फीतूर ....

लाजणे फीतूर होते
आरशाला दूर होते .............!!

श्वास ओले पैंजणाचे
बासरीचे सूर होते ..............!!

कंकणी जे स्पंदनी ते
मी मला काहूर होते .............!!

भाळता आभाळ भाळी
चंचला मी चूर होते ..............!!

वाळले डोळ्यात अश्रू
काजळा आतूर होते ..............!!

गाजले ओठात नाही
हारणे मंजूर होते ................!!

अंतरी तुझिया जळोनी

शेवटाला चार नाही(त) !!!
.
गाव वेडे ठार नाही !
सांगणे ही फ़ार नाही !

वेस तेथे दूर आता,
मानली मी हार नाही !

खालमानी लाळघोटे,
बोलण्या त्या धार नाही !

पाठ दावी ऐनवेळी,
एक सच्चा यार नाही !

ग्रंथ-पोथी पाठ-पूजा,
जीवनाचे सार नाही !

जाण येथे जाणत्याला,
चाबकाचा मार

जसे आकाश खाली शहर झाले चांदण्याचे
जणू साडीस काळ्या पदर झाले चांदण्याचे

कुण्या ख्यालात आली चांदण्याची नीज नंतर
कुण्या स्वप्नात जागे नगर झाले चांदण्याचे

जुन्या तंद्रीतली खरखर सिलोनी ऐकताना
किती छमकन हजारो गजर झाले चांदण्याचे

कुठे जावे कळेना पौर्णिमेला पौर्णिमेने
पहारे सख्त अष्टौप्रहर झाले चांदण्याचे

कुणाला सहन नाही होत साधी

ज्योतिने काळोख केला ख़ाक आहे?
की उजेडाला दिव्याचा धाक आहे ?

कंदिलाला काजळीचा शाप येथे
हो ! तसे चारित्र्य माझे पाक आहे !

"वासना"! व्हावी फुलांचा "गंध" येथे ?
"नाक" नाही - तो मनाचा "बाक" आहे !

राख ही खोटी कपाळी लाउनी ! का?
"स्वार्थ" होळी पेटु दे ! ही

त्यांच्याच सांगण्याने सत्कार रोज झाले
ते सिंह गर्जनेला कोल्हे कुई म्हणाले

कोमेजला कसा रे ! प्राजक्त अंगणाचा
ते कागदी फुलाला - "जाई - जुई" म्हणाले

मी सांधले इथे ते - "नाते"- असे रफूचे
ते टोचले मला "मी" - "छद्मी सुई" - म्हणाले

सोयी नुसार त्यांनी - केले -"हिमा"- प्रमाणे
ते

मला कशास भेटती ? तुझ्या खुणा पुन्हा पुन्हा
तुझ्या परीच वागती ! तुझ्या खुणा पुन्हा पुन्हा.....

पुसू कश्या तुझ्या स्मृती ? स्मरू तरी किती पुन्हा?
मला पुसून टाकती ! तुझ्या खुणा पुन्हा पुन्हा

जरी तुझ्या सवेच मी ! तुझ्याच आसपास मी
उगाच वाट पाहती ! तुझ्या खुणा पुन्हा पुन्हा.......

अजून

भेटतो जरी अता नेहमी हसून पण..
ठेवलीत आसवे रोजची जपून पण!

पाजळून ज्योत मी लाविला दिवा जरी
राहतो तमात तो कोपरा चुकून पण!

स्वप्नं देउनी नवे रात्र धीर दे मला
रोजचा दिवस नवा खायला टपून पण!

का मला अता पुन्हा 'तू कसा' विचारता?
काळजी बरी नव्हे एवढे लुटून पण!

रे

कोजागिरी !!!
.
*

धुंदश्या तारांगणाला तारकांचा नाज होता ,
रिक्तमाझ्या ओंजळी या चंद्र माझा आज होता !

*

साजणीच्या कंकणांचा साजणा मी नादवेडा ,
मौनतेला प्रियतमेच्या घुंगरांचा बाज होता !

*

जीवघेणा दाह ओठी , श्वास-दरवळ मोग-याचा ,
सांडलेल्या मौक्तिकांना गारव्याचा साज होता !

*

चांदण्यांची शेज-सजवी झोंबरे वारे

.......................................
...पण सुरूच आहे रहदारी !
.......................................

रस्त्यावर मेली म्हातारी...
...पण सुरूच आहे रहदारी !

विचार यावर किती किती हा..
मी बनेन म्हणतो अविचारी !

मी जगात माझ्या रमलेला...
मज नको तुझी दुनियादारी !

हृदयाची होते मेंदूशी
का आजकाल मारामारी ?

मज विसर पडू दे दुःखांचा
ये, बैस जरा तू