गझल

ती जुनी वही दिसली खिळखिळली माझी
ती कोठे सगळी वर्षे गळली माझी ?

त्या पिंपळपारावरच्या अवखळ गप्पा
हसलीस जरा पाने सळसळली माझी

नेहमीसारखे तुला भेटण्यासाठी
पावले कितीदा मागे वळली माझी

एवढा कशाचा माज तुझ्या चाफ्याला ?
गात्रांत तुझ्या कविता दरवळली माझी

मग मिठीतही एकटे वाटले तेव्हा
तू ओळ कोणती उरी

उणे अधिक का उणे? न कळली ही समिकरणे
गुणिले सुख, भागिले दु:ख, उरली मग स्मरणे

बुडायचे तर ठरले होते, ठरले नव्हते
बुडता बुडता तुला पाहुनी अलगद तरणे!

दु:खाला का असते उंची, लांबी, रुंदी?
सुख मोजाया कुठली वजने अन् उपकरणे?

जगण्यासाठी मला आणखी काय हवे रे?
तुझे ध्यास, आभास, श्वास माळून

'' धर्म ''

संपले जीवन कळाला धर्म नाही
हेच तर माझ्या सुखाचे मर्म नाही ?

आरती अन वंदनाही सारखी मज
गर्व वाटे सांगताना , शर्म नाही

धर्मवेडा लोक म्हणती टोचुनी पण
घाव केले ज्या स्थळी ते वर्म नाही

धर्म मार्तंडा पहावे झाकुनी तू
सांग तू केले कधीच कुकर्म नाही

जशी ठेच लागावी सारे पुढचे दिसूनही
चुका टाळता आल्या कोठे मजला कळूनही?

वसंतातल्या रंगानेही मजला विचारले
तुला पाखरु वेडे कोणी दिसले चुकूनही?

तुझ्यावाचुनी नंतर येथे घडले बरेचसे
असे वाटते घडले नाही इतके घडूनही

"किती सांग आयुष्या,खेळू असला जुगार मी?"
तुझी नेहमी फत्ते माझे इतके पिसूनही

तुला नेमके ऐकू येते हृदयातले

नकोस वेडे प्रश्न विचारू माझ्यापाशी उत्तर नाही
उघडे पडले घाव जुने तर झाकायाला अस्तर नाही

किती वेळ अन दिवस भेटलो याची कोणी गणती केली
त्या त्या वेळी असे म्हणालो आता भेटू नंतर नाही

बदललास तू सहजच रस्ता आता तो सवयीचा झाला
सवयीचा नक्की झाला कि त्यावाचून गत्यंतर नाही

समीप आलो

कैफ त्या डोळ्यांतला पाहून जो तो चूर होता..
रंगलेल्या मैफिलीचा आगळा तो नूर होता!

त्या कटाक्षाने नशा चढली असावी वेगळी ती...
हा रिता पेला खरेतर ठेवला मी दूर होता!!

पाहिले सांगून खर्जातून जेव्हा सत्य ते मी
ऐकणाऱ्यांचा टिपेला पोचलेला सूर होता!

ती कथा नाहीच झाली सांगुनी सगळी कधीही..
सांगणाऱ्याच्याच डोळ्यातून

आटला आहे किनारा आटली मोकाट आशा
मृगजळाच्या संगतीने राहतो आहे अताशा

बोचल्या कित्येक राती टोचली कित्येक नाती
पाहुनी खपली कुठेशी हासती जखमा जराशा

सोहळेही काय होते साजरे जे काय झाले
भाकरी कोंडा गिळूनी वाजला फुटकाच ताशा

खोल अंधारी तळाशी एकदा मज हाक आली
नाव मी पुसता तिला हसुनी म्हणाली 'मी

स्मशानात जागा हवी तेवढी

कसा जोम यावा खुरटल्या पिकांना, नवे बीज ते अंकुरावे कसे?
तणांचाच जेथे असे बोलबाला, तिथे अन्य काही रुजावे कसे?

पुन्हा आज होऊ नये तेच झाले, कशा थांबवाव्यात वाताहती?
हवेनेच केला जिथे कोंडमारा, तिथे प्राण जाणे टळावे कसे?

तुझा पिंड आहेच विश्वासघाती, तसा एक अंदाज आहे मला

जीवना माझ्या बरोबर चालतांना
हार नाही मानली मी हारतांना

कोणत्या वस्तीत मी आलो उगाचच
चेहरा माझा विसरलो,पाहतांना

जाळतो इतिहास माझा रोज हल्ली
रोज का दिसते मला ती हासतांना

सांग ना विश्वास म्हणजे काय असते?
का नदी बघते मुलांना वाहतांना ?

वेदनेशी भेट होती नेहमीची
पाहिले बस हास्य माझे चाळतांना
----------------------------स्नेहदर्शन

मज भेटलीत अफाट देवासारखी
ही माणसे घनदाट देवासारखी

तू वाटले येशील देवासारखा
मी पाहिली मग वाट देवासारखी

आला कधी ,गेला कधी ,कळले न मग
केलीस तू ,वहिवाट देवासारखी

बोलावयास पर्याय मग होता कुठे?
तू मारली जर काट देवासारखी

जी काल वेड्यासारखी अन वागली
ती आज बिनबोभाट देवासारखी

सार्‍याच वाटा बंद