गझल

आसवांच्या सरी बोलती
मी न बोले, तरी बोलती


ऐक डोळेच माझे अता
ओठ काहीतरी बोलती

संत मोकाट बेवारशी
सांड संतापरी बोलती


बांधती चोर जेव्हा यशे
"ही कृपा इश्वरी"- बोलती


शांत काटे बिचारे परी
ही फुले बोचरी बोलती


तेच सापापरी चावती
जे असे भरजरी बोलती


रोग टाळ्या पिटू लागले
"छान धन्वंतरी

मी गुन्हे अक्षम्य केले ही खरी आहे  व्यथा
त्यांसही तू माफ केले ही  खरी आहे व्यथा

वाट मी चुकलो कितीदा, सांगती जे जे मला
काननी त्यांनीच नेले ही खरी आहे व्यथा

जुलुम आहे कोरडे हे वागणे, साकी, तुझे
त्यावरी हे रिक्त पेले ही खरी आहे व्यथा

लोकहो, पुसता कशाला

झाले करारनामे आले घरी लखोटे
नुसत्याच वायद्यांनी भरतील काय पोटे?

त्यांच्या विवंचनांची नाही कुणास पर्वा
पात्रात नर्मदेच्या ओलावतात गोटे

नाही कुणी भिकारी की भीक घालणारा?
दारिद्र्यही बिचारे झाले असेल थोटे

कोते विचार त्यांचे गाठीत गुंतलेले
त्यांचेच स्वच्छ ओटे, त्यांचे पवित्र लोटे

बंदूकही रिकामी अन लेखणी निकामी
नोटा किती मिळाल्या ते मोजतात बोटे

बोलून काय

आग नाही, धूर नाही
राख होणे दूर नाही

घाव केले, खून नाही
हो, तशी ती क्रूर नाही

विरह भोगावा सखीचा
मेळ तिज मंजूर नाही

तागडी दु:खास कसली ?
(एक अश्रू  पूर नाही ?)

धडधडे पाहून तुजला
'भृंग' ते हे ऊर नाही

उत्सव कशाचे साजरे झाले
वातावरण तर बोचरे झाले

चौकात रहदारी सुकर झाली
सिग्नल बसवला ते बरे झाले

अभ्यास काही काळिजे आता
पुष्कळ तर्‍हांचे चेहरे झाले

काही समुद्रांच्या नद्या झाल्या
काही नद्यांचेही झरे झाले

कोणास केले अलविदा आपण
की हात इतके कापरे झाले

-विजय दिनकर पाटील

खूप बोलू लागला अंधार नंतर
नीज आली पण पहाटे चार नंतर

वेल जाईची पुन्हा फुलणार माझी
सांज अवघी लालसर होणार नंतर

पैठणीच्या रेशमाचे काय झाले
घेतली कोणी विकत जरतार नंतर

खूप आधी मी तुझ्यावर प्रेम केले
हा तुझ्यामाझ्यातला व्यवहार नंतर

राग आला ह्याच गोष्टीचा अचानक
चीड आली खूप तपशिलवार नंतर

मागचे येतील नंतर...जा पुढे
लाव पहिला तूच नंबर...जा पुढे

लाट तू उठवू नको पाण्यावरी
शांत राहू दे सरोवर..जा पुढे

धाव जोराने, नको मागे बघू
पोच सगळ्यांच्या अगोदर.. जा पुढे

आसरा देऊ कसा, कोठे तुला ?
मी असा बेकार, बेघर...जा पुढे

जी हवी ती माणसे गेली पुढे
गाठण्या त्यांना भराभर जा

एवढा तो विचित्र आहे का
फक्त माझाच मित्र आहे का

बोलले मन मलीन जन्मांचे
या क्षणी ती पवित्र आहे का

एक फोटो जगास वाटू दे
ते तुझे एक चित्र आहे का

चित्रपट जो बघून आलो मी
तेच त्याचे चरित्र आहे का

फार ताजे अजून काही क्षण
आठवण ती सचित्र आहे

जुमानेनाच जर हे तण कशाला
इमानाने करू खुरपण कशाला

तसे राहूच आपण ओळखीचे
परंतू फ़ारशी घसटण कशाला

पुढे लागेल की नंबर तुझाही
तुला आताच ते दडपण कशाला

हवा पाणी मने सारेच दूषित
इथे नाही तुझी लागण कशाला

समेटाची गरज आहे मलाही
पुन्हा उकरू जुने प्रकरण कशाला

- विजय दिनकर पाटील

हृदय स्वतःला आठव आहे का
जर आहे तर दाखव आहे का

नाव बदलले आहे का माझे?
मानव नाही, दानव आहे का?

जो तो गातो रडगाणे येथे
हा दुःखाचा उत्सव आहे का

रंग घेतला आहे धर्माचा
भाषा इतकी गाढव आहे का

कसा भरवसा ठेऊ डोळ्यांवर
जे दिसते ते वास्तव आहे का