हझल

नातू म्हणला परवाला जग मल्लीकाचे आहे
तेव्हा कळले आम्हाला जग मल्लीकाचे आहे

त्वा धोतर सोडुन आता (?) ही टृयाकप्यांट 'नेसावी'
पत्नी म्हणते नवर्‍याला 'जग मल्लीकाचे आहे'

गुडघ्यावरती थोडासा हा स्कर्ट घेउदे मजला
मुलगी म्हणते बापाला 'जग मल्लीकाचे आहे'

ती सत्यविनायक पूजा करण्याला बसली होती
'तात्पर्य' कळे 'गुरुज्याला' जग मल्लीकाचे आहे

'मी तुझ्यावाचून जगणे टाळतो'
अन् असे येईल तिजला सांगतो

या जगाशी 'शेर' होवुन भांडतो...
वाट घरची 'म्यॉंव' करुनी पकडतो

आयकरची धाड पडता दफ्तरी...
मी 'तयांचे' पोट पहिले फाडतो

कोण म्हणते 'सांग तू हे समजुनी'
समजण्या गुडघ्यांस चापट मारतो

मिटुन डोळे दूध मीही प्यायचो
आज ते मी या जगाला शिकवतो

'पाहुनी

काम उरकले दुपार झाली काय बरे करुया आता?
वडीलकीच्या नात्याने बडबडगीते रचुया आता

सरपटणारा काऊ पाहुन माकड झटके पंखांना
उंदिर पाहुन माऊ बिचके काहीही म्हणुया आता

महिलामंडळ घुसले आहे खोचुन पदराला येथे
गझल राहिली बाजूला मारामारी बघुया आता

रस्ता ओलांडाया केले सहाय्य कोणी अंधाला
अंध म्हणे चल तुलाहि नेतो हसुया

किती  आळशी  तू  किती  आळशी
दही  भाकरी  रोज  का  वाढशी?

जरी  चूक  नाही  तरी  धुंडते
पकडतेच  मज  ती  जशी  सांडशी

जरी  दूध  द्यावे  तिला  साय ही
गिळे  मूषकाला  मनी-मावशी

वयाचा  म्हणे  ती  तुला  पोच  ना
स्वतः  नाचते  पण  जणू  षोडशी

सदा  दागिन्यांचा  धरे  हट्ट  ती
सणाला  म्हणे  खा  शिळी  लापशी

अंधारातच ओठ बिलगता गालावर पडल्या ज्वाळा
नको तिथे हे नाक करितसे नेहमीच का घोटाळा

उलट रीत जी या जगताची मीच सांगतो ऐक जरा..
धार लाव तू धनुष्यास अन् बाण वाकडे कर बाळा

चोळचोळुनी तेल पावलां थंड राहते डोके, पण..
हात-पाय ते गरम जाहले, त्यांना कुठला द्या चाळा?

घाबरून तो बोलत

दारु ( हज़ल )

नशा आगळी आज मद्यात होती...
अशी धुंद मैफील रंगात होती...

किती पेग आले, किती रिक्त झाले;
जणू काय टाकीच पोटात होती...

कधी 'स्ट्रेट' गेला, कधी 'टॉप' केला;
कधी 'नीट' 'व्हीस्की'च बर्फात होती...

इथे 'वोडका' हा, तिथे ती 'टकीला';
अता 'रेड वाईन' ग्लासात होती...

घड्याळात पाहून बाहेर

===================
हे  तुझे  माझ्यावरी  रागावणे  नाही  बरे,
दूर  माझ्यापासुनी  ते  धावणे  नाही  बरे..

मी  तुझ्यासाठी  फुलांची  माळ आहे  गुंफली
दागिन्यांची  रास  तुजला  भावणे  नाही  बरे..

रोज "माझे प्रेम आहे," हे किती  समजावतो?
रोजचे  माझे  असे समजावणे  नाही  बरे..

मी  कधी  रात्रीस  आलो  एकटा  दारी  तुझ्या,
श्वान माझ्या  पावलाला  चावणे  नाही  बरे..

हाय

मला माहीत आहे गाल त्यांचा यार आहे
तरी केसांस घे मागे इथे अंधार आहे

अरे वा! हे कवी आधी कसे नाहीत दिसले?
विकावे काव्य येथे चोरटा बाजार आहे

मनाला पाहता ती बोलली मुरडून नाके
"म्हणे नक्कोच! मोठा फार हा  आकार आहे"

पुढे केले जरा ओठांस मी, ती लांब झाली
नको मोडू

सावजे येथे अशी की खुद शिकारी गप्प हो
गझलवन निर्बीडसे हे तिलकधारी गप्प हो

खूप श्रीमंतीत सारे, कोण मागे कर्ज रे?
हो दिवाळे, बंद कर ती सावकारी गप्प हो

दोष वृत्ताचा असो पण दोष वृत्तीचा नसो
सोड आता शायरांची वाटमारी, गप्प हो

गझलियत पाहून घेऊ आमची आम्हीच रे
तू नको शिकवूस

==============
प्रिये, तू अशी  साजरी  राहते,
न तब्बेत  माझी  बरी  राहते...

असा  'ताप'तो  मी  तुझ्या  संगती,
तव्याशी  जशी  भाकरी  राहते

कळाले मला  'बीपी ' का  वाढतो,
तुझी  ओढ जी  अंतरी  राहते

स्मृतीभ्रंश  होतो तुला  पाहुनी,
तुझे  नाव  मेंदूवरी  राहते

का  'अर्धांगवायू'  न व्हावा  मला?
'अर्धांगिनी'  ना  घरी  राहते !

'मधुमेह'  होतो,